www.aktywny-senior.pl               
 

FUNDACJA NASZA SZKOŁA FIO MPiPS PODRÓŻE
 

 

 

  kontakt 

 
                                 (NIE) TYLKO
       
                      DLA DOROSŁYCH
 


       Portal www.aktywny-senior.pl - magazyn dla każdego dorosłego
    
 podróże

P O D R Ó Ż E

Moje spotkanie z Egiptem                                                                 
Myślę, że dobre rzeczy mogą się nam wydarzyć w każdym okresie naszego życia. Zgodnie z ta zasadą staram się być aktywną i wychodzić naprzeciw nowym wyzwaniom, nadal realizując swoje plany i oddając się pasjom. Do tych ostatnich zaliczam m. in. bliższe i dalsze podróże. Zwiedziłam już wiele krajów, a w tym roku wybrałam się aż na kontynent afrykański- do słonecznego Egiptu.

Ten kraj ma doprawdy wiele do zaoferowania każdemu turyście! W ciągu 15 dni płynęłam statkiem wzdłuż Nilu, jechałam pociągiem z Asuanu do Kairu, odbyłam przejażdżkę egipską żaglówką po rzece i wielbłądem przez pustynię do wioski nubijskiej, a do niektórych miejsc docierałam po prostu autokarem. W ten sposób dane mi było zobaczyć: najsłynniejsze grobowce w Dolinie Królów, liczne zespoły świątynne w Luxorze, Edfu, Abu Simbel, Kom Ombo, Kornaku, na wyspie File; piramidy i posąg Sfinksa w Gizie; bezcenne skarby Tutenchamona oraz inne eksponaty ukazujące wspaniałą cywilizację starożytnego Egiptu, znajdujące się w Egipskim Narodowym Muzeum w Kairze; meczety, synagogi, świątynie koptyjskie, itd. Byłam ponadto nad Wielką Tamą Asuańską, nad Kanałem Sueskim i na półwyspie Synaj.

Z zainteresowaniem śledziłam zarówno historię, jak i życie współczesne Egipcjan: rolników zamieszkujących nad brzegami życiodajnego Nilu, mieszkańców zwiedzanych miejscowości, załogi statku Orchestra, pracowników hoteli, obsługi plaż, sprzedawców pamiątek. Poznałam specyficzną atmosferę bazaru kairskiego i wioski nubijskiej, a także dynamicznie rozwijającej się stolicy- Kairu (ponad 20 mln mieszk.), miasta wielu kontrastów, zabytków, religii, gdzie współżyją ze sobą tradycje  świata  starożytnego  Egiptu, świata muzułmańskiego i starożytnego świata koptyjskiego, a także – naturalnie- współczesność.

Co za mozaika, jaka różnorodność! Tego się nie da do końca opisać słowami. A  przecież  Egipt  to  nie  tylko  najstarsza  cywilizacja,   zapierające   dech w piersiach obiekty, ale także bajeczny krajobraz wszechobecnej pustyni, niewiarygodny lazur Morza Czerwonego i najpiękniejsze rafy koralowe, bezchmurne niebo, niepowtarzalny folklor.

Wyniosłam stąd najpiękniejsze wspomnienia, utrwalone w pamięci i na fotografiach. Szybko zapomniałam o niedogodnościach podróży i pobytu w gorącym klimacie, i już siebie pytam, gdzie teraz? Dokąd wybrać się na kolejne spotkanie z przygodą?

                                                                                 • KW ( emerytka – podróżniczka, wiek nieważny)

Muzeum figur woskowych                                                                       
Muzeum figur woskowych zostało założone przez Madame Tussaud, która przybyła do Anglii po rewolucji francuskiej z wykonanymi wcześniej woskowymi odlewami głów gilotynowanych francuskich artystów, m.in. Marii Luizy. Owe odlewy stały się zalążkiem figur woskowych znanych ludzi z rozmaitych dziedzin życia.
W 1835 roku Madame Tussaud założyła pierwszą wystawę przy Baker Street, a w 1889 roku została przeniesiona przez jej wnuka do obecnej siedziby na Marylebone Road.
Dziś w muzeum prezentowane są naturalnej wielkości figury gwiazd filmu, muzyki i sławnych osobistości. Jedyni Polacy, których postacie znajdują się w tym muzeum to Lech Wałęsa oraz papież Jan Paweł II.
Muzeum posiada wiele ciekawych sal, takich jak:
• sala sportu,
• sala sław,
• sala strachu i tortur,
• sala bohaterów filmowych,
• sala prezydentów, kanclerzy, sławnych ludzi oraz wiele innych.
Zwiedzający mogą się fotografować z różnymi postaciami.

                                                                                         
• E. Śniadecka - Mandryk

Tybet                                                                                                       

Tybet leży na najwyższym, najbardziej odludnym płaskowyżu świata. Zajmuje górzysto-wyżynne tereny Wyżyny Tybetańskiej, która ma średnią wysokość 4000-5000 m n.p.m. i pow. ok. 2,5 mln km2 (ok.1/4 powierzchni Europy). Od południa otaczają Wyżynę Tybetańską pasma górskie Himalajów i od zachodu łańcuch Karakorum. Większa część łańcuchów górskich leży na terenie Tybetu i stanowi jego naturalne granice.
Tak  zwany  Tybetański  Region  Autonomiczny  (TRA)  ma powierzchnię 1228 tys. km2 i wchodzi w skład Chińskiej Republiki Ludowej. Pozostałe części obszaru Tybetu etnicznego znajdują się na terenie Indii, Nepalu, Bhutanu oraz zostały wcielone administracyjnie do chińskiej prowincji Junnan, Syczuan i Qinghai.
Tybet ma skrajnie suchy, wietrzny klimat kontynentalny oraz należy do najbardziej nasłonecznionych miejsc na świecie. Latem temp. sięga 20-25oC, zimą spada do -20-30oC, a na północnych obszarach na-wet do -45oC. Na obszarach tych występuje wieczna zmarzlina. Zamarznięte i nieprzepuszczalne warstwy gleby ograniczają wsiąkanie wody i nawet po krótkich, sporadycznych opadach powstają krótkotrwałe bagna.
Na terenie Tybetu biorą swój początek największe rzeki świata: Indus, który uchodzi do Oceanu Indyjskiego, liczne dopływy Gangesu: (np. Kali), Brahmaputra (w Tybecie zwana Wielką Rzeką) oraz największe rzeki Indochin – m.in. Mekong, Huang-He i Jangcy. Ponad 90% rzek Dachu Świata wypływa poza teren kraju i płynie przez najludniejsze obszary Ziemi. Uważa się, że ok. 47% mieszkańców Ziemi korzysta z ich wód.
W  Tybecie  również  bardzo  liczne  są  jeziora  (ok.1500),  w  większości   bezodpływowe,  słone i słodkowodne o kryształowo czystych wodach. Rozciągają się w krętych dolinach wypełnionych przejrzystą, błękitną wodą, która w zależności od pory dnia i nasłonecznienia może zmieniać swoją barwę.  Niektóre  z  jezior  tybetańskich  traktuje się do dnia dzisiejszego jako święte np. Mapham. W tradycji tybetańskiej bardzo mocno jest zakorzenione pielgrzymowanie do miejsc świętych połączone z rytualnym okrążaniem jezior uważanych za święte - pielgrzymi dostają wielkie błogosławieństwo, oczyszczają się, wyzwalają się z kolejnych wcieleń, jak również mogą się wyleczyć z niektórych chorób.

Legenda o Tybecie                                                                                 
Wiele ustnych przekazów z dawnych czasów spisano w formie kronik w kilku zmitologizowanych wersjach. Szczęśliwym trafem dotrwały one do naszych czasów, tkwiąc przez tysiąc lat zamurowane w skalnych świątyniach Tunhuangu w Turkiestanie Wschodnim, który w tamtych czasach był pod kontrolą tybetańską. Jedna z legend opowiada dzieje powstania kraju Dachu Świata.
W zamierzchłych czasach nad krajem dominowały góry, poniżej kwitły laki i rosły lasy, a w dole ziemię  pokrywał  wielki  ocean. Wraz z  biegiem  czasu   wody  spłynęły  do południowego oceanu i wyłonił się ląd. Ziemia zaludniła się, w lasach szczęśliwie żyły małpy, ptaki i inne zwierzęta. Potem zgodnie z prawem zmian drzewa stawały się coraz rzadsze, a bogini ziemia przybrała nowe oblicze. Następnie każda żywa istota została przypisana swojemu miejscu zgodnie z prawem karmana: śnieżna pantera - śniegom wysoko na szczytach, jeleń - płaskowyżom, tygrys - wyżej położonym lasom, dziki jak - wyższym partiom gór, sęp - strzelistym turniom, a ryby wyżej położonym jeziorom. Niech wszystko trwa jak dawniej i niech panuje dostatek! Przed rozpoczęciem prac związanych z zimowym zabezpieczeniem roślin należy obficie podlać rośliny - należy to zrobić przed silniejszymi mrozami. Odpowiednim czasem do rozpoczęcia prac zabezpieczających jest późna jesień; kiedy temperatura spada do około 0°C. Pogoda powinna być pochmurna ale bezdeszczowa.

                                           
Betlejem
Położone w Judei, na obszarze Zachodniego Brzegu Jordanu, 8 km na południe od Jerozolimy, na wysokości  765 m  n.p.m.  Ludność  ok. 30 tys.,  w  większości  Palestyńczycy   chrześcijańskiego i muzułmańskiego wyznania - chrześcijanie stanowią 1/3 ludności, jednak wielu z nich wyemigrowało w latach 2000-2003. Chrześcijanie dominują jednak nadal w mieście, choć muzułmanie są widoczni, a śpiew muezina słychać pięć razy w ciągu dnia. W latach 1967-1995 miasto znajdowało się pod okupacją Izraela, od 1996 roku jest częścią Autonomii Palestyńskiej.
Betlejem jest ośrodkiem kultu religijnego chrześcijan i miejscem pielgrzymek, jako biblijne miejsce urodzenia króla Dawida i Jezusaz Nazaretu. Jest w nim Bazylika Bożego Narodzenia (zbudowana w 326 roku przez Konstantyna Wielkiego), pod którą znajduje się Grota Narodzenia. Pielgrzym wchodząc do bazyliki musi pochylić głowę. Prowadzi do niej bowiem jedno niskie wejście zwane Drzwiami Pokory. Stara świątynia, pamiętająca starożytność chrześcijańską, wielokrotnie niszczona, a później odbudowywana, jest jedynym wielkim i niepowtarzalnym zabytkiem. Drewniana brama wejściowa to dzieło mistrzów ormiańskich, mozaiki w jej wnętrzu wykonano na zlecenie krzyżowców, bloki kamiennej posadzki polerowane były przez niezliczone tłumy wiernych, kolumny są z czasów cesarza Justyniana. Cała bazylika przytłacza swą historycznością, architekturą, ale także dziwnie wschodnim nieporządkiem.
Grota Narodzenia, którą opiekują się prawosławni Grecy, nieco rozczarowuje. Jest mała, nieustannie pełna tłumów, zakopcona, obwieszona niezbyt czystymi tkaninami. Mimo to atmosfera w niej panująca jest całkowicie niepowtarzalna. Tu dotyka się autentycznego sacrum. Srebrna gwiazda umieszczona w miejscu Narodzenia błyszczy, wypolerowana ustami i dłońmi milionów pielgrzymów. Tu słyszy się szept dwóch tysiącleci chrześcijaństwa. Tu czuje się modlitwy wszystkich wyznawców Dziecięcia narodzonego z Dziewicy. Tu także, gdzieś w ciemnym kącie, ktoś cichutko śpiewa "Cicha noc, święta noc".
Do południowo-wschodniej ściany Bazyliki Narodzenia przylega klasztor grecki, do południowo-zachodniej klasztor ormiański, zaś do północnej łaciński klasztor Ojców Franciszkanów i kościół św. Katarzyny. W tej właśnie świątyni w noc Bożego Narodzenia odprawiana jest uroczysta Pasterka. Po jej zakończeniu przenosi się do Groty Narodzenia małą figurę Bożego Dzieciątka. Procesja przechodzi  wówczas   korytarzem   łączącym   kilka   grot   podziemnych.   W   nich   to   właśnie w starożytności chrześcijańskiej zamieszkiwali pobożni mnisi, którzy chcieli przeżywać swe człowieczeństwo obok miejsca, gdzie zostało ono przebóstwione. Niedaleko Bazyliki Narodzenia Pańskiego znajduje się Grota Mleczna, gdzie Święta Rodzina schroniła się w drodze do Egiptu. Ściany tej budowli mają ponoć cudowną moc, ułatwiającą kobietom karmienie.
Dla większości podróżnych, wychowanych w tradycji chrześcijańskiej wyprawa do Ziemi Świętej bez wizyty w miejscu narodzenia Zbawiciela - byłaby nie do pomyślenia.
Betlejem jest bardzo atrakcyjnym miastem. Szczególnie warte zwiedzenia są okolice Placu Żłóbka. Ciekawe mogą być wycieczki za miasto, np. do pięknie położonego na pustyni klasztoru Mar Saba albo tajemniczego kompleksu pałacowego Heroda Wielkiego, usytuowanego na szczycie przypominającego wulkaniczny stożek wzgórza; rozciąga się stąd niepowtarzalny widok na okolicę.  Od  starożytności  Betlejem  było  miejscem  pielgrzymkowym  najczęściej   odwiedzanym w całej Ziemi Świętej. Tak było do jesieni 2000 roku. Wybuch kolejnego powstania palestyńskiego całkowicie zablokował ruch pielgrzymkowy.
                                                                                                                                                          

Cmentarz Łyczakowski i Orląt Lwowskich we Lwowie
Każdy kto czuje się Polakiem, będąc we Lwowie odwiedza liczący ponad 200 lat Cmentarz Łyczakowski. Jest to fragment historii naszego kraju i jedna z najstarszych zabytkowych Nekropolii w Europie. Założony w 1786 r., zajmuje 40 ha i podzielony jest na 80 pól Grobowych. Znajduje się tutaj około 500 zabytkowych nagrobków. Lista ludzi zasłużonych Dla kultury polskiej zawiera ok. 2 tys., nazwisk między innymi S. Banach, Goszczyński, Grottger, Konopnicka, Zapolska.
Szczególnym miejscem Cmentarza Łyczakowskiego jest Cmentarz Orląt Lwowskich (Cmentarz Obrońców Lwowa),  powstały w latach 1921-1938. Spoczywa tutaj ok. 3000 żołnierzy poległych w walkach w latach1918-1921 i zmarłych później. Kwatera ta została bestialsko zniszczona na polecenie władz sowieckich. Po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę zaczęto go odbudowywać. 24 czerwca 2005 roku prezydenci Polski Aleksander Kwaśniewski oraz Ukrainy Wiktor Juszczenko żegnając się z przeszłością dokonali oficjalnego otwarcia Cmentarza Orląt Lwowskich.
                                                                                                                                 • Zbigniew Kosecki

Opłatek Lubelski we Lwowie                                                                  
W styczniu 2008 r. we Lwowie odbył się X Jubileuszowy Opłatek Lubelski we Lwowie. Każdego roku od dziesięciu lat spotykamy się z naszymi Rodakami ze Lwowa i woj. Lwowskiego na pięknej, tradycyjnej Wieczerzy Wigilijnej. Początkowo spotkania te odbywały się w polskich szkołach nr 10 i nr 24 we Lwowie ale z czasem, gdy przybywało nam uczestników zmuszeni byliśmy do przeniesienia opłatka lubelskiego do Pałacu Malarstwa przy ul Kopernika obok Pałacu Potockich.
Obecnie na spotkania przychodzi ponad 400 osób. Na spotkania rokrocznie wyjeżdża nasz kapelan Ks. red. Leszek Surma, który wraz z delegatem Ks. Kardynała Mariana Jaworskiego - Ks. Bp. Marianem Buczkiem lub Ks. Bp. Leonem Małym prowadzi oprawę liturgiczną (czytanie ewangelii, modlitwa i słowo biskupie oraz błogosławieństwo opłatka, ludzi i darów przygotowanych na stół Wigilijny). Każdego roku w tym pięknym spotkaniu opłatkowym uczestniczy i uświetnia swoją obecnością  zespół  artystyczny  z  Polski,  Lwowa  bądź  Sambora. Warto wymienić Chór „ECHO” z Lublina  i  ze Lwowa oraz Chór Katedry Lwowskiej, a także „Wesoły Lwów” i inne kapele z Polski i Lwowa.  Nasze wyjazdy opłatkowe to również spotkania z Merem Lwowa w Ratuszu Lwowskim i na Wysokim Zamku. Delegacji lubelskiej przewodniczy od początku Prezydent lub Przewodniczący Rady Miasta Lublina.
Jedną z najpiękniejszych chwil, które przeżywamy we Lwowie jest spotkanie i przekazywanie darów – słodyczy i zabawek dla dzieci z Domu Dziecka na Łyczakowie. Każde dziecko otrzymuje pełną reklamówkę słodyczy i zabawek, a dla dobrego funkcjonowania domu przekazaliśmy już m.in. duży telewizor, magnetowid, obieraczko-płuczkę do ziemniaków oraz 50 krzeseł. Nasze „Lubelskie Spotkania Opłatkowe we Lwowie” są wielkim przeżyciem dla wszystkich uczestników, dzieci z Domu Dziecka, Rodaków ze Lwowa i Lwowszczyzny oraz nas z Macierzy, a podziękowaniem dla nas, tj. Józia Husarza, Ks. Leszka Surmy, dla mnie oraz wszystkich uczestników są słowa: „Nie zapominajcie o nas. My czekamy i liczymy czas od opłatka do opłatka”.
Ze Świątecznym pozdrowieniem
Chrystus Pan Narodził się
Chwała Mu!                                                                                                                                   Z.W.
                                                                                                                                             


       

Adres: Fundacja Nasza Szkoła, ul. Nałęczowska 30, 20-701 Lublin,
           tel./fax. (081) 747-94 08, fundacja@naszaszkola.pl.